# glowa711: Jak wiemy, rozwój kinematografii sprzyjał kwitnięciu rozrywki opartej na filmie interaktywnym. Od niespełna dekady zauważalnym zjawiskiem związanym jednocześnie z grami jak i materiałami audiowizualnymi jest rosnące zainteresowanie nagrywaniem tego, co dzieje się podczas rozgrywki. Czy umiałbyś uzasadnić tenże zdumiewający fenomen?

# Haniball131: Szczerze powiedziawszy, gry stały się swego rodzaju medium. Rozrosłym medium... Zapalony gracz będąc jednocześnie widzem, pragnął niekiedy obejrzeć przykładowy gameplay, aby zapoznać się z tym, co dana produkcja ma do zaoferowania. Po dłuższym czasie filmy amatorskie poczęły zyskiwać na sławie, wszystko zaczęło ewoluować. Materiały stawały się schludniejsze, ciekawsze - po prostu bardziej profesjonalne. Jest wiele kreatywnych osób grających w gry i próbujących coś nagrać, dzięki czemu nowe i świeże pomysły wciąż do nas docierają.

# glowa711: Kreatywność przy produkcji filmu, którego pojedyncze klatki rejestrujemy podczas grania w grę, jest elementem nieodzownym. Jeżeli jej nie ma, materiał jest najczęściej pustym, mało wnoszącym „zabijaczem czasu”, bez specyficznej wymowy i stylistyki. Jak nadać barwę swojemu dziełu i od czego zacząć przygodę z nagrywaniem, by uniknąć często drastycznej pierwszej fali krytyki ze strony odbiorców?

# Haniball131: Prawda jest taka, że nie da się uniknąć fal krytyki. Wręcz przeciwnie - jako początkujący reżyserzy powinniśmy jej wyczekiwać! Czemu? Autor robi materiały nie tyle dla siebie, co dla widzów, a tylko oni są w stanie podać na tacy fakty o błędach, jakie popełnia. Tylko dzięki krytyce i ciężkiej pracy można coś zdziałać. Naturalnie, jeden reżyser zrobi więcej błędów, drugi mniej - zależy. Jeśli ja osobiście miałbym coś radzić, to zdecydowanie polecałbym tworzenie filmu z klarownie ułożonym pomysłem w głowie. Zrobienie produkcji na siłę nie stanowi problemu, ale satysfakcja z takiego projektu zazwyczaj jest nikła. Do pracy trzeba włożyć całe swoje serce, zrealizować w 101% zamierzony plan, a co najważniejsze - podpatrywać tych najlepszych. Ludzi popełniających mało błędów a zarazem najbardziej chwalonych. Wiadomo, że własny styl w tej branży też jest bardzo ważny, ale nigdy go nie ujednolicimy, pozostając biernym wobec otaczających nas dóbr. Pamiętajcie również o ścieżkach dźwiękowych, bowiem odpowiednio dopasowane podwyższają ogólną ocenę filmu i uprzyjemniają seans.

# glowa711: Jakiego typu filmy najlepiej pitrasić na starcie potencjalnej kariery i czy zależy to w pewien sposób od gier, w jakie gramy?

# Haniball131: Zdecydowanie najlepiej zacząć od gier akcji. Polecam Grand Theft Auto: San Andreas, GTA IV lub nawet serię Gothic. Fakt faktem, kręcenie filmów w tychże grach do najłatwiejszych nie należy, ale są to pozycje z największymi możliwościami i niesamowitą swobodą, którą daje świat. Do nagrywania sensacji przede wszystkim polecam produkcje sandboxowe. Otwarte uniwersum bez większych ograniczeń oraz multum modyfikacji tworzonych przez graczy znacznie ułatwią tworzenie. Prostym wyborem wydaje się również postawienie na ww. tytuły Rockstara, jeśli dobrze czujemy się w temacie gangsterki, słabiej w gatunku fantastyki, aniżeli sięgać po poczciwy klasyk Piranha Bytes.

# glowa711: Masa produkcji w serwisie youtube.com to let's play'e, czyli gameplay'e z komentarzem grającego bez montażowej obróbki. Zalew tego rodzaju filmideł wprowadza mnie w konsternację, zaś ich oglądalność niejednokrotnie zadziwia. Nie uważasz, że w przyszłości więcej godzin gracze spędzać będą na oglądaniu gry innego człowieka, miast kosztować potencjału nośnika osobiście? Spójrz tylko na mamucie zainteresowanie filmami z Minecrafta!

# Haniball131: Z jednej strony zadziwia, z drugiej nie. Let's play'e są specyficznym gatunkiem filmowania, mimo że traktuje się je jak zwykły walktrough, czyli przejście gry. Tej maści klatki cieszą się wielgaśną popularnością, ponieważ widz nie zderza się z jednostronną prezentacją gry, jak to zazwyczaj ma miejsce w przypadku trailerów. Nie trudno więc domyśleć się, że oglądalność materiałów let's play'owych nigdy nie wymrze. Jest jednak jeszcze jeden aspekt, który w szczególności przemawia za rzeczonych filmów reżyserami - przede wszystkim, aby widza nie zanudzić, trzeba mieć gadane i niewyobrażalną charyzmę. Spójrz przykładowo na JJayJokera, CTSG czy Rocka - są to goście z naprawdę wyróżniającym się charakterem, zawsze mają coś nieoklepanego do powiedzenia. Nic więc dziwnego, że ich działalność się przyjmuje i jest na topie. Odnośnie czasu spędzanego na oglądaniu - filmy w postaci machinimy (czyli treści fabularnych z własnym klimatem, bohaterami i akcją wewnątrz świata gry) w Polsce nie są zbyt popularne. Ilu widzów tak naprawdę wie, czym jest ten gatunek filmowania? Generalnie w naszym pięknym kraju jesteśmy nadal daleko w tyle za państwami zachodnimi, ba - nawet wschodnimi. Ludzie znający machinimę częściej przyglądają się jej rozwojowi niż jakimkolwiek let's play'om. Zapewne sam wiesz, że oprócz pieszczenia projektów machinimistycznych gram i komentuję w dziele Notcha czy oldschoolowym trzecim Doomie. Wszystko celem nauki.

# glowa711: Powiedz, w co warto się przysposobić w pracy nad materiałami filmowymi z gier video i jak następuje proces nagraniowy.

# Haniball131: Ja zawsze na początku czekam na pojawienie się idei. Jeśli ona wreszcie przyjdzie, otwieram notatnik i próbuję przelać na papier to, co wyimaginowałem. Sam wymysł jest jedynie fundamentem, a dopiero rozbudowanie go stawia przed nami problemy, z którymi trzeba się zmierzyć. Do początkowego zarysu należy dopisać coś jeszcze, zmodyfikować tu i ówdzie niepełny obraz i dopiero z gotowym planem rozpocząć harówkę. Należy zakupić sobie program do wyciągania ruchomego obrazu z gry, personalnie preferuję Frapsa. Zdecydowanie nagrywa w najwyższej jakości, jest łatwy w obsłudze. Jedynym felerem oprogramowania jest wymóg posiadania dużej ilości wolnego miejsca na dysku, ponieważ zrenderowane materiały czasami potrafią ważyć kilka ładnych gigabajtów. Warto również wyposażyć się w program do obróbki audio Audacity - bardzo przydatny, o ogromnych i łatwych do zrozumienia funkcjonalnościach. Oczywiście na koniec pozostaje kwestia zainwestowania w program montażowy. Można rzecz jasna użyć wbudowanego w system operacyjny Windows Movie Makera, jednak jest on w całości amatorski i nie daje pożądanych efektów, a do tego ma mało opcji i jakościowo odstaje od konkurencji. Zasadnym więc jest polecenie nabycia Unlead Video Studio czy Sony Vegas, którego sam używam. Proces nagraniowy jest łatwy. Dzięki rozpisaniu planu w notatniku wszelkie trudności napotkane na reżyserskiej drodze są dwa razy mniejsze. Płynna praca zależy od tego, czy dostatecznie długo czasu spędziliśmy nad rozbudową trzonu filmowego, jakim jest pomysł.

# glowa711: Jak twórcy gier mogliby pomóc graczom w nagrywaniu filmów z gier komputerowych? Zapewne wiesz, że Ubisoft zaaplikował do swej produkcji Driver: San Fransisco specjalny mechanizm, dzięki któremu umożliwione zostało nagrywanie pościgów z wielu perspektyw kamery, obróbka nagrań i wysyłanie ich do sieci. Co o tym sądzisz?

# Haniball131: Zdecydowanie to popieram. Jak sam zauważyłeś, niedawno Ubisoft pomógł reżyserom, wbudowując do swego wyścigowego kodu wyjątkowy operator. Wcześniej pojawił się takowy w czwartej odsłonie Grand Theft Auto. Z czego wynika to wsparcie producentów? Na Zachodzie pojęcie machinimy jest bardzo rozległe i sławne. Twórcy gier widząc inwencję graczy, postanowili wyjść do nich z takimi usprawnieniami. Łatwiej bowiem za pomocą alternatywnych pomocy spełniać się w swym hobby, kształtować coś niebanalnego oraz rozwijać umiejętności i temperament. Co ciekawe, Rockstar organizował konkursy na najlepszy film zrobiony na ich autorskim VideoEditorze. Dla developerów zwyczajnie filmy fabularne stały się czymś ważnym, tym bardziej, że mogą oni obejrzeć dziesiąte muzy w oparciu o silnik własnej gry. Półprofesjonalne edytory dla próbujących sił w kinematografii są mimo wszystko rozbudowane i bardziej kompatybilne niż zwykłe modyfikacje od graczy. Są również wielkim ukłonem dla czyniącej postępy, światowej zbiorowości twórców różnorakich filmów z gier video.

# glowa711: Dziękuję za udzielenie wywiadu. Mam nadzieję, że odwiedzisz nas na warszawskim zlocie fanów Hypera, tworzonym z myślą o celebracji dziesięciolecia istnienia na rynku. Pozdrawiam gorąco.

[ Z okazji zbliżającej się imprezy z udziałem redakcji telewizji Hyper o filmotwórstwie w świecie gier komputerowych rozprawiali Dominik Głowacki i Adrian Fryc. ]